tag:blogger.com,1999:blog-62293130178783040512011-08-20T02:59:57.595-07:00దీర్ఘ కవితహసీనా (దీర్ఘ కవిత)http://www.blogger.com/profile/16548371491158333852noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-6229313017878304051.post-33697214608250590632007-06-07T21:29:00.000-07:002007-10-08T05:17:24.979-07:00<span style="font-size:130%;">1<br />రాయాలని కలం పట్టగానే<br />రాణి ఈగను మోసుకొచ్చిన తేనెటీగల్లా<br />ముసిరే ఆలోచనలు<br />కాస్త కళ్ళుమూస్తే<br />ఓ అస్పష్టపు రూపం<br />పదే పదే<br />మనసు మానిటర్ పై<br />కదుల్తూ వెంటాడుతోంది<br />ఆ రూపం<br />ఎప్పుడూ పోరాడుతూ<br />మాట్లాడుతోది, ఏడ్పిస్తోంది<br /><br />2<br />కీచకుల చూపులమద్య<br />ఒంటరి యోద్ధ<br />గాలికి ఎగిరే కాగితపుముక్కల్లా<br />మాటల కసువులను<br />వూడుస్తూ, వూడుస్తూ<br />బరువెక్కిన చీపురులా<br />మూలచేరి, మునగదీసుకొని<br />గాయాల గురుతులను<br />లవణజలంతో తుడుచుకుంటోంది<br /><br />3<br />పుండులా మారుతున్న దేహంపై<br />కారంచల్లుతోన్న అనుమానపు చూపులు<br /><br />గాలికి కదిలే ఆకులా<br />ఆజ్ఞల హుక్కాలను పీలుస్తూ<br />కదలాడే రెక్కలు<br /><br />పొద్దుగూకులో వొదిగిన సూరీడులా<br />గుక్కెడు కల్లు ముంతలోదూరి<br />అలసిన దేహాన్ని మడచిపెడదామంటే<br />చిల్లరైనా లేని చిరుగుల సంచి<br /><br />ఎప్పుడైనా ఒక్కసారి<br />గొంతు తడుపుకుంటే<br />జలీల్ చేస్తుందని గలీజు మాటలు<br /><br />4<br />చెంపలపై చారికల్ని తుడుచుకుంటూ<br />చిల్లర ఏరుకుంటున్నప్పుడు<br />చివరి మజిలీకి సాగిపోతున్న<br />ఎవరిదో దేహంపై<br />అనుబంధముందనిపిస్తోంది<br /><br />అన్నవాహికలో ఎర్పడ్డ అల్పపీడనం<br />తన దేహపు నలుమూలల్నుంచి<br />తోడుకుంటూపోతున్న<br />చారికలని ఎవరికి తెలుసు?<br /><br />ఒక్కసారి గుప్పిటపట్టిన<br />కాసులుచెప్పే ఊసుల ధైర్యం<br />కాసేపయినా<br />పాతబడిన ఎముకలగూడుకు<br />ప్రాణంపోసి లేపినప్పుడు<br />కలలా తిరిగిన కాలచక్రం<br />గూడిస్తామనే వాగ్దానాల హోరు<br />కళ్ళముందుంచిన స్వప్నాలజోరు<br />రాలిపోయిన ఆకుల్లా నేతలతీరు<br />'ప్రభు' వెక్కడా వున్నాడోనని చిన్ని సందేహం?<br /><br />5<br /><br />చీకటి నేత్రంలోపడి<br />కబేళాల కండలుగా దేహాన్ని కోస్తున్న<br />కత్తుల వుచ్చుల్లో బిగిసి<br />గిలగిలలాడినప్పుడు<br />చెదపట్టిన చెట్టులా<br />శిధిలమౌతున్న యౌవ్వనజీవనాన్ని<br />ఎవరిదాహార్తికో పానమై<br /><br />అరుణుడి కంటపడకుండా దాచిన<br />పరిమళాల మేనికాంతి<br />తెల్లటితివాచిగా పరవబడి<br />చిల్లుల దేహంలో జల్లిస్తున్న కాసులు<br /><br />అప్పుడే ఆత్మీయపు ముసుగులు తీసి<br />కాసులేరుకుంటూ లెక్కలుచూస్తుంటే<br />కాసుల అంచులగుండా కారుతూ<br />ఎర్రటి తివాచిగా మారుస్తోంది .<br /><br />6<br />తెరలు తెరలుగా<br />తెగిపోయిన జ్ఞాపకాలు<br />తావిజుల్లా వేల్లాడుతున్నాయి<br />సిగ్గుమొగ్గల ఎర్రదనం<br />బుగ్గలపై చేరకముందే<br />మెడకు పసుపుతాడు బిగిసింది<br /><br />నవ్వితే మేనికో మెరుపొస్తుందని<br />తెలిసేసరికి<br />సుందరస్వప్నాల చానళ్ళన్నీ బంద్<br /><br />నా యవ్వనం నాకిస్తావా?<br />నవ్వుల నజరానయిస్తా!<br /><br />7<br />ఏం ముద్దొచ్చిందో అయ్యకి అమ్మకి<br />ఊహతెలిసినప్పటికే<br />ప్రపంచమంతా గొర్రెలతో బర్రెలతో<br />రోజూ ఉదయసాయంత్రాలు అడవిలోనే<br />మేకలకు ఆకులందించటమే<br /><br />చెల్లీతమ్ముళ్ళను లాలించడమే బాల్యం<br />ఎవరి సంపదకు కాపో తెలియని<br />అమాయకత్వం నడుమ<br />నవ్విన యాది లేదు<br />మరి నా పేరు హసీనా ఎందుకో?<br /><br />8<br />ఎప్పుడైనా<br />హనుమంతుడి వాకిట్లో<br />సంబరాల వేడుకల్లో కలసి<br />బస్తీ వీధుల్లో పీర్లవెనక గెంతిన సమయాలు<br />మసకబారిన అద్దంలో<br />మసక మసకగా కనపడుతున్నాయి<br /><br />కుడి ఎడమల వెతుకులాటలో<br />ఎటునుంచి ఎటుగా తిరిగి<br />పొగచూరిందో అక్షరం<br />ఎక్కడా అంటుకున్న నిశానేలేదు<br /><br />9<br />నవ్వులను నజరానా చెయ్యాలనివున్నా<br />ఎప్పుడో దాన్ని<br />అవసరాల సీసాలో దింపి బిరడావేసి<br />ఏ పొరలమాటునో పాతేసాను<br />నే తవ్వలేను ఆపొరల్ని<br /><br />నవ్వాలని ఆశరేపి<br />నన్నెందుకు ఏడ్పిస్తున్నావు?<br /><br />10<br />అడవి నీతొకటి నేర్చింది<br />తోసుకుంటూ<br />పోరాటమే మనుగడని<br /><br />అందుకే<br />ప్రతిచోటా కనపడుతోంది<br />తన కనురెప్పల్ని మూసుకున్నప్పుడు<br />ప్రశ్నించుకుంటూంది<br />నేనున్నది అడవికాదుకదా<br />నేనెందుకు నిశ్శబ్దాన్ని ఆవరించుకోకూడదని<br /><br />సరే…<br />అలానే చేస్తాననుకుంటూ<br />మగత మగతగా జారే నిద్రనుండి<br />వులికిపడి రెప్పలు తెరవగానే<br />కళ్ళెదుట అడవిలాంటి లోకం<br /><br />అందుకే<br />వూహలను పగులగొట్టటానికి<br />పెదవులు విప్పుతాది<br />విప్పిన పెదవుల్ని మూస్తే అడవి మింగేస్తుంది<br /><br />11<br />ఆ పెదవిల ధ్వనిలో<br />నిరంతర సంగీతం వినబడుతోంది<br />ఆ గొంతు పడే పదే ఓ రాగాన్ని<br />ఆలపిస్తూ స్వరాలను సరిచూసుకుంటూంది<br />ఆ రాగం… ఆకలి రాగం<br /><br />పేదరికాన్ని తంత్రులు చేసి<br />గోలెవరిదైనా గెలుపెవరిదైనా<br />ఎవరినో గెలిపించడానికి<br />తన్నబడే బంతిలా దొర్లుతూ<br />బాధలను తబలాలుగాచేసి<br />ఆలపిస్తునే వుంది<br /><br />ఆ రాగం కార్మికవాడలోని గొట్టంలా<br />వూరి మురికిని మోసే మోరీతూములో<br />అనిపిస్తాది<br /><br />నిరంతర ప్రవాహంగా ఆలపిస్తూ<br />తన్ను తాను బ్రతికించుకుంటూంది<br /><br />12<br />వింటూ.. వూకొడుతూ…<br />ప్రశ్నా ర్ధకపు చూపులతో అలక పూనింది<br /><br />అనునయించే అవకాశం యివ్వకుండానే<br />నా మేలిముసుగుల గురించి<br />ఓ మాటైనా చెప్పలేదే అంటూంది<br /><br />మేలిముసుగు అంచులను పట్టిలాగుతుంటే<br />సలసలకాగి, ఆవిరయ్యిన<br />స్వేదపు పొదుగు పితుకుతున్నట్లుంది<br /><br />పాడిపసువులకు కొమ్ములపై కట్టులతో<br />ఈతలు లెక్కపెట్టినట్లు<br />నాభినుంచి పాకిన చారికల్ని చూసి<br />నీ కానుపుల కష్టాన్ని లెక్కించలేను<br /><br />పలుకు మెతుకుగా వుడికిన దేహాన్ని<br />పలావుగా మార్చలేను<br /><br />అహంకారపు చేతులతో<br />మామిడిపండులా నలిపి నలిపి<br />నీ నుంచి జుర్రుకుపోయిన<br />క్షణాలను లెక్కించలేను<br /><br />కత్తిరించబడ్డ రెక్కల రక్తస్రావాన్ని<br />స్పర్శించలేను<br /><br />ఋతుచక్రపు చట్రంలో చెరగానే<br />నీ నవ్వుల మోముమీద<br /><br />నీ కదిలే ప్రతి అడుగుమీద<br />వేస్తున్న<br />నిఘాల పరదాలు తొలగించలేను<br /><br />పందులు వీధుల్లో తిరుగుతుంటే<br />అసహ్యించుకునె వాళ్ళు<br /><br />పందిలాంటి కోర్కెల పరదాలతో<br />మీదపడి రక్కిన గాయాలు<br />కరన్సీ కాగితంతో తుడుస్తుంటే<br />మూల్గలేని వేదన<br />కంఠహారాన్ని తెంపలేను<br /><br /><br /><br /></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6229313017878304051-3369721460825059063?l=haseena2004.blogspot.com' alt='' /></div>హసీనా (దీర్ఘ కవిత)http://www.blogger.com/profile/16548371491158333852noreply@blogger.com7